Donma nedeniyle hızı ciddi şekilde kısıtlanan Oates, geride bırakılmayı istedi. Adamlar reddetti, ancak 32. doğum gününün sabahında Oates arkadaşlarına, “Dışarı çıkıyorum ve biraz zaman alabilir” dedi. Çadırdan çıktı ve bir kar fırtınasının içine yürüdü, bir daha asla görülmedi. Geri kalan grubun onsuz daha hızlı hareket edebileceği umuduyla hayatını feda etti.
