GEZGİN ALBATROS

Gezgin albatros, Diomedea exulans bilimsel adına sahip olup İngilizce’de wandering albatross olarak bilinen Güney Okyanusu’nun en ünlü deniz kuşlarından biridir. Bu kuşların gövde uzunluğu 107–135 cm, ağırlıkları 6,7–11,9 kg ve kanat açıklıkları 254–351 cm arasında değişir. Yaşlandıkça tüyleri karakteristik gri kırçıllı görünümden tamamen beyaza dönüşür; kanat açıklığı bakımından yaşayan en geniş kanatlı kuşlardan biridir ve yaklaşık 3,5 metrelik kanatlarıyla Antarktika kıyıları ile Güney Okyanusu’nun fırtınalı sularında kolayca uçabilirler. Takılan uydu vericileriyle yapılan gözlemler, bazı gezgin albatrosların yılda 120 000 km’ye kadar uçabildiğini ve Antarktika çevresini yılda üç kez dolaşabildiğini göstermiştir. Genç bireylerin ilk yıllarında ortalama 184 000 km uçtukları kaydedilmiştir; kuluçka döneminde yavrularını beslemek için gerçekleştirilen uçuşlar bile 15 000 km civarına ulaşabilir. Bu uçuş yetenekleri sayesinde gezgin albatroslar dünyanın uzak bölgelerine ulaşabilirler. Üremeye 9–11 yaşları arasında başlarlar ve 80 yıldan fazla yaşayabildikleri düşünülmektedir. Gezgin albatroslar, Antarktika kıyıları dışındaki Güney Okyanusu’ndaki izole adalarda koloniler hâlinde ürerler. Ebeveynler sırayla kuluçkaya yatar veya yavrularının başında beklerler; yuvalarını geniş, eğimli yamaçlarda ve bitki örtüsü bulunan alanlara kurarlar. Uzun beslenme uçuşları yapan ebeveynler genellikle ortalama iki ila üç günde bir yavrularını beslerler. Üreme biyolojisi büyük çaba gerektirdiği için her sene üremezler ve genellikle bir yıl ara verirler. Son 40 yılda üreme başlangıç tarihlerini iklim değişikliğine bağlı olarak öne çekmeleri gözlemlenmiştir. Gezgin albatroslar üreme dönemi dışında neredeyse hiç karaya dönmezler. Güney Okyanusu’nun fırtınalı sularda dolaşırlar ve en güneyde Antarktika sularındaki deniz buzu sınırına kadar gözlemlenmişlerdir. Kafadanbacaklılar ve balıklarla beslenirler; sıklıkla denizde buldukları ölü canlılarla beslenir ve açık deniz balıkçı teknelerini takip ederler. Birçok gezgin albatros popülasyonu dar yayılış göstermektedir ve hedef dışı avcılık ile istilacı türler (fare, domuz gibi) yumurta ve yavrulara zarar vererek nüfus kayıplarına neden olmaktadır; bazı popülasyonlarda %30’a varan azalmalar rapor edilmiştir.