STELLER DENİZ ASLANI

Steller deniz aslanı (Eumetopias jubatus), dünyadaki kulaklı foklar (Otariidae) grubunun en büyük türüdür. Adını, ilk kez bu türü bilimsel olarak tanımlayan Arktik kaşifi George Wilhelm Steller’den alır. Bilimsel adındaki eumetopias “geniş alın”, jubatus ise “yeleli” anlamına gelir; bu, yetişkin erkeklerin baş ve boyun çevresindeki kalın kürk yelelerine işaret eder. Steller deniz aslanları Kuzey Pasifik Okyanusu’nda soğuk ve subarktik suları tercih eder; Alaska, kuzey Kaliforniya, Rusya ve Japonya kıyılarında yaygın olarak görülür. Bu türün iki alt türü bulunmaktadır: doğu alt türü (E. j. monteriensis) ve batı alt türü (E. j. jubatus). Erkek bireyler 3,0–3,4 metre uzunluğa ve yaklaşık 1120 kg ağırlığa kadar ulaşabilirken, dişiler genellikle daha küçük olup 2,3–2,9 metre uzunluğunda ve 350 kg civarında olur. Bu belirgin cinsel dimorfizm (erkeklerin dişilerden çok daha büyük olması) türün karakteristik özelliklerinden biridir. Yetişkinlerin kürk rengi açık sarıkırmızımsı kahverengiden daha koyu tonlara kadar değişebilir; göğüs ve karın bölgesi genellikle daha koyudur. Steller deniz aslanları genel olarak göç etmezler, ancak mevsimsel besin hareketlerini takip etmek için karaya çıkış alanlarını değiştirirler. Üreme yaz aylarında açık denizde başlar; dişiler genellikle 3–6 yaşları arasında cinsel olgunluğa ulaşır ve gebelik süresi yaklaşık 9 ay sürer. Baskın erkekler bir çiftleşme sezonunda 30’a kadar dişiyi koruyup çiftleşebilir. Üreme bölgesi olarak genellikle kuşların ve diğer deniz memelilerinin üreme sahaları olan “rookery” alanları tercih edilir. Dişi deniz aslanları yavrularına 3 yıla kadar bakım sağlayabilirken, erkekler yavru bakımına katılmazlar. Steller deniz aslanları sosyal hayvanlardır ve hem üreme döneminde hem de dışında toplu halde bulunurlar. Beslenme faaliyetlerini kıyı şeridi boyunca su sütununda sürdürürler; ana besin kaynakları arasında Alaska mezgiti, Atka uskumrusu, Pasifik somonu ve Pasifik morina balığı yer alır. Ayrıca ahtapot, kalamar, midye ve diğer kabuklularla da beslenirler. Bu deniz aslanları zaman zaman genç diğer fok türlerini de avlayabilirler. Bu türün doğal yırtıcıları arasında somon köpek balıkları, katil balinalar ve bazı diğer büyük köpek balıkları bulunur; büyük beyaz köpek balıklarının Steller deniz aslanlarını öldürdüğü örnekler de rapor edilmiştir. Geçmişte etleri, yağları ve kürkleri için aşırı avlanmaları nedeniyle popülasyonları azalmış, ancak uluslararası koruma önlemleri ile korunmaya çalışılmıştır. Uluslararası Doğa Koruma Birliği (IUCN) değerlendirmesinde türün genel durumu “neredeyse tehdit altında” olarak kabul edilirken, doğu alt türü “asgari endişe”, batı alt türü ise “tehlike” altında sınıflandırılmaktadır.